De voorstellingen van Theater Tartaar tonen het verhaal van de groep. Elke nieuwe voorstelling is een stap in de evolutie, het parcours van de groep. ‘Liefde op het eerste gezicht’, de nieuwe productie voor 2009, maakt deel uit van die evolutie: een theatercyclus die reflecteert over de grote levensvragen vanuit de authenticiteit van de acteur met een mentale beperking.
In ‘Liefde op het eerste gezicht’ verleggen wij subversief grenzen en dwalen emotioneel in een pijnlijke verliefdheid. Deze voorstelling prononceert de psychotische positie van emoties bij verliefdheid en liefde: de pijn van het geluk. De onmogelijkheid om los te laten en te verliezen. En bij het loslaten het ontstaan van het eeuwige verlangen om terug te bezitten en de angst om terug te verliezen. Het dubieuze spel van afstand en nabijheid: Orpheus en Euridice. 
‘De man en de vrouw kijken elkaar aan. Ze verleiden. Hun schaduwen als vlinders. Ze zijn gelukkig. Hij fluistert, raakt haar aan met haar voornaam. “Euridice”. Vluchtig. Ze verliezen elkaar. De rake pijn van niet mogen, niet kunnen. Verliezen.
Het kind speelt met een pop op zijn schoot. Een wiegelied. “Zonder jou, zonder jou.”
De man, met een dode geliefde in de armen. Datzelfde wiegelied. “Zonder jou.” Een liefdesgedicht.
De vrouw showt haar bruidsjurk. Ze is even gelukkig. Haar dans stremt bij het stilvallen van een hartslag. Ze versluiert. “Kom toch bij mij, Orpheus.”
De man herkent het kind en zoekt de vrouw. Doorheen poppen, zoutpilaren, liefdesgedichten en matrassen, zoekt, vindt, verliest en hervindt hij zijn geliefde. Hij heeft nooit geleerd los te laten. Hij leert dat verlies angstig maakt voor een volgend verlies. En hij verliest terug. Wie bedient de knop van het eeuwig aan en uit?’
Mensen met een mentale handicap verkennen eigen emoties en verlangens over verliefdheid en liefde. Zij hebben het over trouwen, kussen, kindjes maken, achter de jongens lopen, elkaar liefhebben, en een oogje pinken. Ze praten over graag zien, afstand en nabijheid, vlinders in de buik, dingen weten van elkaar en jezelf graag zien. Zij zien beelden over verschillende soorten graag zien: een meisje met een pop, liefde voor jezelf, liefde van twee mensen. Zij hebben het over wat mag en wat niet, wat kan en wat niet. Over de pijn van loslaten, van verliezen. Orpheus en Euridice.
.
Vanuit het zelfonderzoek bouwt de groep acteurs aan de voorstelling. ‘Liefde op het eerste gezicht’ kan de integere zoektocht worden van een groep acteurs met een mentale handicap naar de inhoud van ‘de’ liefde. Een zoektocht die de figuren van Orpheus en Euridice deconstrueert tot de rauwe schoonheid van de emoties van de verliefde clown.
Premièreweekend in C.C. De Ploter (Ternat) op 20, 21 en 22 november 2009 te 20.30uur.
Kaarten en reservaties: C.C. De Ploter 02/ 582 44 33